Wszystkie poprzednie posty są tak bardzo z dupy. Tak słodkie, o nieodwzajemnionej miłości. Tak dziecinne.
Dorosłam. Moje wewnętrzne dziecko umiera, albo przeradza się w bezduszną bestie. Ja to ja, a to co wewnątrz to inna bajka.
Czasami nawet dubstep dobrze brzmi. Nie zdarzało mi się to wcześniej.
Została stworzona bardzo dobrze imitująca pozory szczęścia skorupka. Niech trwa.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz